رنگین کمون

خب از درسهام و برنامههام عقبم فرصتهای جبران رو هم خودم با دست خودم دارم نابود میکنم. یه هالهای از غم وجودم و گرفته. مثل آغوشی که الآن کمبودشو حس میکنم، این غمه که من رو بغل کرده. کمی از خودم فاصله بگیرم خودم رو آدمی میبینم که روی پاش ایستاده و محکم هم بنظر میاد فقط خیلی پرخاش میکنه. از نزدیک اما آدم رنجیدهایم که چه امیدوار چه ناامید پیش میره. گاه توی ابرا پرواز میکنه و گاه تن خستشو روی زمین میکشه.